دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

صفحه اصلی / دومین همایش دوسالانه پژوهش های نوپدید در حسابداری،مالی و مدیریت

نقش گزارش‌گری پایداری شرکتی بر سودآوری شرکت ها با استفاده از تئوری بازیها و کوانتوم مالی

نویسندگان :

مهرداد شفیعی¹ فاطمه صراف² زهره حاجیها³

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

کلمات کلیدی :

پایداری،گزارش‌گری پایداری،نظریه بازی،استاگلبرگ

چکیده :

در عصر کنونی که بنگاه های اقتصادی به عنوان بازیگران مسئول در قبال جامعه و محیط زیست شناخته می شوند، گزارشگری پایداری به یکی از ارکان بنیادین نظام مدیریت مسئولانه سازمان ها تبدیل شده است. از طرفی تحولات شتابان عرصه جهانی در دهه‌های اخیر، ضرورت توجه به مقوله گزارش‌گری پایداری را بیش از گذشته بر سیاست‌گذاران، نهادهای ناظر و فعالان اقتصادی آشکار ساخته است. با وجود این، در ایران، این حوزه هنوز به مرحله نهادینه‌سازی و پیاده‌سازی نظام‌مند دست نیافته است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف توسعه گزارش‌گری پایداری در بازار سرمایه ایران، از یک چارچوب تحلیلی نوین بهره گرفته است؛ چارچوبی که بر مدل‌های هیبریدی مشتمل بر نظریه بازی‌ها و رویکردهای کوانتوم مالی استوار است تا رفتار بازیگران (شرکت های رهبر و پیرو) و اثرات تصمیمات آنان را به‌دقت آشکار سازد. پژوهش حاضر کاربردی است و داده‌های آن از دو منبع گردآوری شده است: پرسشنامه‌های تکمیل‌شده توسط خبرگان حسابداری و حسابرسی، و اطلاعات صورت‌های مالی شرکت های پذیرفته‌شده در بورس. تحلیل داده‌ها با استفاده از سازوکارهای نظریه بازی‌ها و روش‌های کوانتومی در راستای حل مدل انجام گرفت. یافته‌ها حاکی از آن است که افزایش شدت رقابت و نرخ سرریزشدگی فناوری، بهبود معناداری در سودآوری شرکت‌ها در ساختار رهبر–پیرو ایجاد می‌کند. همچنین نتایج نشان می‌دهد که شرکت ها رهبر در مقایسه با شرکت‌های پیرو از بازدهی اقتصادی بالاتری برخوردار است؛ امری که بیانگر مزیت پایدار ورود زودهنگام به فناوری‌ها و نوآوری‌های مرتبط با پایداری است. افزون بر این، تحلیل مؤلفه‌ها نشان می‌دهد که ابعاد کلیدی پایداری شامل ویژگی‌های ساختاری، ویژگی‌های عملکردی، سطح فردی، سطح سازمانی، عوامل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی، بازار سرمایه و عوامل تجاری، همگی اثر مثبت و معناداری بر گزارش‌گری پایداری دارند. در میان آن‌ها، ویژگی‌های ساختاری از بیشترین شدت اثرگذاری برخوردار است. بر اساس این نتایج می‌توان استنباط کرد که تقویت زیرساخت‌های سازمانی و محیطی، و فراهم‌سازی بسترهای فناورانه و نهادی نوین، می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در تسریع استقرار نظام گزارش‌گری پایداری و ارتقای کیفیت آن در بازار سرمایه ایران داشته باشد.