دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

صفحه اصلی / دومین همایش دوسالانه پژوهش های نوپدید در حسابداری،مالی و مدیریت

ارتقای تاب‌آوری نیروی انسانی در نظام سلامت: رویکردی نوین برای مدیریت بحران

نویسندگان :

آزاده زمانی¹ وحید چناری² فواد مکوندی³ محمد تمیمی⁴ محمود دانیالی ده حوض⁵

1- دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر 2- دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر 3- دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر 4- دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول 5- دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایذه

کلمات کلیدی :

تاب آوری،نیروی انسانی،نظام سلامت،مدیریت بحران

چکیده :

بحران‌های گسترده‌ای مانند اپیدمی‌ها، پاندمی‌ها، جنگ‌ها و بلایای طبیعی، ضرورت ارتقای تاب‌آوری در سیستم‌های سلامت را به‌ویژه در حوزه نیروی انسانی افزایش داده‌اند. این پژوهش با هدف ارائه الگویی برای ارتقای تاب‌آوری نیروی انسانی در نظام سلامت و بهره‌گیری مؤثر از ظرفیت‌های موجود در این حوزه انجام شده است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی ـ پیمایشی است. در مرحله نخست، با مرور عمیق ادبیات و استفاده از مرور مفهومی، عوامل مؤثر بر تاب‌آوری نیروی انسانی و ابعاد آن استخراج شد. سپس با بهره‌گیری از روش نمونه‌گیری هدفمند (گلوله برفی) و بر اساس معیارهایی مانند تجربه، دانش و تمایل به مشارکت، پنل خبرگان متشکل از 20 نفر تشکیل و با استفاده از روش دلفی، نتایج مراحل قبلی تعدیل و مدل مفهومی نهایی ارائه گردید. در ادامه، مدل استخراج‌شده با استفاده از پرسشنامه محقق‌ساخته در جامعه مورد پژوهش آزمون شد. پایایی پرسشنامه با آلفای کرونباخ و روایی محتوایی آن بر اساس نظر متخصصان تأیید گردید. جامعه آماری پژوهش شامل 26000 نفر از کارکنان زیرمجموعه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بود که بر اساس جدول مورگان، 370 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. یافته‌ها نشان داد تاب‌آوری نیروی انسانی در بخش سلامت دارای سه بعد اصلی است: بعد رفتاری شامل خلاقیت، مسئولیت‌پذیری و شفافیت؛ بعد توانمندسازی شامل مؤثر بودن، معنادار بودن، حق انتخاب، خودباوری و سبک زندگی؛ و بعد انگیزشی شامل اهمیت شغلی، تنوع شغلی، بازخورد و هویت شغلی. نتایج پژوهش بیانگر آن است که توجه همزمان به این ابعاد و مؤلفه‌ها می‌تواند نقش مؤثری در ایجاد، حفظ و ارتقای تاب‌آوری نیروی انسانی در نظام سلامت ایفا کند.