دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

صفحه اصلی / اولین کنفرانس ملی شیمی، نانو مواد، پلیمر- چالش ها و کاربردها

مطالعات آزمایشگاهی و مدلسازی ریاضی خواص فیزیکی سیستم دوفازی آبی پلی اتیلن گلایکول 2000 + نمک روی سولفات در دمای 298/15 کلوین

نویسندگان :

ناهید عباسی فشمی¹

1- دانشگاه شمال

کلمات کلیدی :

پلی اتیلن گلایکول،روی سولفات،جرم حجمی،سیستم دوفازی آبی،گرانروی،ضریب شکست،نمک،پلیمر،جداسازی،معادلات بن کرافت

چکیده :

سیستم های دوفازی آبی شامل دو سیال امتزاج ناپذیر مخلوط دو پلیمر ناسازگار و یا یک پلیمر و نمک در توده حلال آب که در آب در هر فاز ۷۰ تا ۹۰ درصد وزنی می باشد. از مشکلات این سیستم‌ها می‌توان به کمبود داده های تعادل فازی و تاثیرپذیری این سیستم از پارامترهای متعدد عدم پیش بینی رفتار آن ها و تداخل پارامترهای مختلف و محدودیت استفاده در صنعت اشاره کرد. این پدیده در بیوتکنولوژی برای جداسازی اجزا مفید است و در روش هایی مانند استخراج با استفاده از حلال های آلی معمولی نیز مفید است. در این تحقیق مطالعات آزمایشگاهی و مدلسازی ریاضی و خواص فیزیکی سیستم دوفازی آبی پلی اتیلن گلایکول ۲۰۰۰ و نمک های روی سولفات و منیزیم سولفات و سدیم سولفات در دمای 15.298 کلوین بررسی و همچنین جرم حجمی، ضریب شکست، برای سیستم دو جزئی پلی اتیلن گلایکول و آب، نمک، آب و سیستم های تک فاز و دو فاز داده های منحنی فازی و خطوط رابط با معادلات بن کرافت مورد بررسی قرار گرفت و در رابطه با رفتار فازی این سیستم ها مشخص گردید میزان جرم حجمی در سیستم دو جزیی پلی اتیلن گلایکول 2000 + آب با افزایش مقدار پلیمر افزایش یافته، در سیستم دو جزیی روی سولفات + آب ، با افزایش مقدار هریک از نمک ها میزان جرم حجمی افزایش یافته است و این میزان در سیستم های سه جزیی پلی اتیلن گلایکول 2000 + آب+ نمک روی سولفات نیز همانند سیستم قبلی با افزایش مقدار نمک و پلیمر موردنظر افزایش می یابد اما در صورت عدم وجود نمک با مقدار کمتر نمک نسبت به پلیمر با کاهش بیشتری مواجه می شود همچنین طبق نتایج بدست آمده مشاهده گردید که میزان ضریب شکست حجمی در سیستم دو جزیی پلی اتیلن گلایکول 2000 + آب با افزایش مقدار پلیمر افزایش یافته و در سیستم دو جزیی روی سولفات + آب با افزایش نمک نیز افزایش می یابد، و این میزان در سیستم های سه جزیی پلی اتیلن گلایکول 2000 + آب + نمک روی سولفات نیز با افزایش مقدار نمک و پلیمر افزایش می یابد و در صورت عدم وجود پلیمر و یا استفاده از مقدار کمتر پلی اتیلن گلایکول 2000 با تغییرات کاهشی بیشتری مواجه می شود.